Tag: MuFo

Krakowskie MuFo otworzyło podwoje kolejnego lokum (Rakowicka). No muszę powiedzieć chapeau bas! Ale znając Józefińską i Strzelnicę – nie spodziewałam się niczego innego prawdę mówiąc. Przestrzeń wystawiennicza i wszystko co dookoła – pomyślane doskonale. Jestem pewna, że będzie się cudownie sprawdzało. Na razie jest do zobaczenia (oprócz biblioteki i czytelni) jedna czasowa – „Tu zaszła zmiana”.

Hmmm… No tak to jest… Czasem zmiany dokonują się niepostrzeżenie, po cichutku i zaskoczeni jesteśmy, że się zadziały bo przecież nic się nie wydarzyło tak naprawdę… A czasem są spektakularne, z fajerwerkami i innym trzęsieniem ziemi z wybuchem wulkanu połączonym… A czasem tak po prostu – czas już najwyższy by się zmiana jakaś dokonała. I wtedy się po prostu dzieje gdy się jej na to pozwoli…

Te fotografie na „Tu zaszła zmiana” to obrazy przełomu wieków. Może to tylko dokumentacja czasów. Przejścia z analog – na cyfrę. Przesunięcia się Zachodu trochę bardziej na Wschód… Może tylko mnie się tak filozoficznie na nie patrzyło i wielopoziomowo… Nie wiem…

Tak czy tak – wystawa fajnie pomyślana. Światło robi robotę, dźwięk – nieoczywisty – też. I to co dla mnie było strzałem w dziesiątkę – to otulenie obrazu słowem. Foty wzbogacone przemyśleniami autorów lub opowieścią snutą na podstawie obrazu. No fajne miejsce

Zofia Rydet urodziła się na Kresach Wschodnich w Stanisławowie. Ależ ona fantastyczne portrety fociła. Prawdziwy człowiek, nieskalany sztucznością żadną. A równocześnie tak poetycko pokazany! Krakowskie MuFo zaordynowało pyszną wystawę jej twórczości – „Świat uczuć i wyobraźni”. Niby takie proste tematy – a najważniejsze w życiu. Miłość, zakochanie, przemiany, rodzicielstwo itd. itd. I to wszystko pięknie Z. Rydel pokazała. Nie bała się mocnych form, uzasadnionej tematem nagości, nowatorskich połączeń grafiki z fotografią, kolażu… Efekt ? Każda fota przyciąga jak magnes by opowiedzieć swoją historię… I nie wypuszcza widza aż opowieść skończy… Sama wystawa – jak zwykle w MuFo świetnie pomyślana wystawienniczo. Szarości, sepie, czernie i biele świetnie komponują się za takimi właśnie niekrzykliwymi w kolorach pracami artystki. Subtelne światło dopełnia całości. No cudne!

„Co robi zdjęcie?” Ma gigantyczną moc… Czasem potrafi wszystko zmienić… Podobno fotografie kradną duszę… nie wiem. Ale na pewno – emocje, myśli, namiętności, pasje o których się zapomniało – albo nie wiedziało, że istnieją – albo nie pozwalało im zaistnieć… Czasem tę duszę odzierają do naga… Niekiedy to ułamek sekundy, gdzieś jakiś promień słońca, kropla koloru na szarej ulicy. Innym razem długie studyjne dopieszczanie artyzmu. Czasem na fotografii słychać krzyk a czasem cichutkie szepty. Hmmm…

Technologie się zmieniały – to jasne. Historia fotografii jednak jakiś tam czas już trwa. Ale zawsze była ta magiczna chwila gdy fotograf widzi wyłaniające się zdjęcie (niezależnie od tego czy w kuwecie czy na ekranie monitora… ). A co jeśli nieostrożnym ruchem zniszczy wszystko. Ułamek sekundy zaklęty w kadrze zacznie znikać. Nie wiem. Ci najlepsi pewnie potrafią uratować swoje dzieło światłem malowane. Jaka jednak odpowiedzialność. Fotograf potrafi zatrzymywać przecież czas… Niebezpieczna to zabawa najwyraźniej ta fotografia. Ale kusząca mocno i wciąga jak narkotyk.

W krakowskim MUFO na Rakowickiej nowa wystawa stała. Jej kurator dr Dominik Kuryłek fantastycznie wystawienniczo opowiedział historię fotografii! Od najdawniejszych prób utrwalenia obrazu do najnowszych technologii przyszłości. Bo – fotografia ma przyszłość którą ogranicza jedynie wyobraźnia i odwaga by podejmować artystyczne wyzwania i kreować postrzeganie świata, zerkając nań przez obiektyw.