Autor: Lucyna Miriam Rotter (Page 4 of 90)

Moda na historię

Czy historia może być dobrym medium do tworzenia mody? 🤔 Trudno sobie wyobrazić lepsze!!! 😍

„Moda na historię” – Rada Kobiet w Opolu , zorganizowała spotkanie… I zostałam na nie zaproszona z wystąpieniem (Katarzyna Mazur-Kulesza – dziękuję!). To dla mnie bardzo miłe zwłaszcza, że już kolejny raz w Opolu na zaproszenie Rady Kobiet mam wykład i spotkanie autorskie wokół książki („Z wieszaka historii” Wydawnictwo Avalon)

Było najpierw o rywalizacji modowej Londynu i Paryża 🙂 A potem to już na modowej Francji się skupiliśmy historycznie i współcześnie. Na koniec – par excellence było z wieszaka historii bo każdy mógł skomponować sobie z kostiumów przygotowanych na wieszaku swój modowy pomysł na siebie inspirowany historią i fotę na ściance zrobić (to za przyczyną firmy i działań Violetta Lubiewska). 🙂

Dla mnie osobiście – było przemiłe, że obecnością na spotkaniu zaszczyciła prof. Anna Pobóg-Lenartowicz! A też poznałam w realu znajomego FB-ukowego – pana Janusz Bober🙂 A jedna z pań (nie pamiętam jak ma na imię, chyba Ewa…) zapowiedziała, że zakłada fanclub cyklu TVP „Z wieszaka historii” i będą postulowali do TVP Historia o kolejny sezon biegusiem!!! 🙂 A na koniec wykładu dostałam snopek czerwonych róż. 🙂 I gdy mówię snopek – to nie jest figura retoryczna – to naprawdę był snopek pięknych czerwonych róż! Fantastyczne spotkanie w anturażu pięknego Opola…

A na łamach opolskiego „Gościa Niedzielnego” ukazał się obszerny wywiad „Moda na historię” który przeprowadziła red. Anna Kwaśnicka

fot V. Lubiewska oraz Anna Kwaśnicka „Gość Niedzielny”

Bielsko-Biała – Muzeum Historyczne, Zamek Książąt Sułkowskich

XIV – wieczny Zamek Książąt Sułkowskich wzniósł książę Przemysław I Noszak. Był warownią w której strzeżono granic Księstwa Cieszyńskiego. Z czasem funkcja obronna ustępowała reprezentacyjnej a warownia przeobrażała się raczej w rezydencję, a kolejne przebudowy łącznie z tą XIX wieczną (chyba najmocniejszą) temu służyły.

Obecnie w zamku mieści się Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej. Na początku XX wieku były dwa muzea, śląski Bielsk i galicyjska Biała zrobiły sobie każde po jednym 😊 I to niemal równocześnie powstały bo różnica jakiegoś roku pomiędzy nimi (to znaczy o uchwale mówię, bo z otwarciem to już inna sprawa). W 1941 obydwa muzea hitlerowcy połączyli w jedno a po wojnie już tak zostało. Rozbudowało się mocno o oddziały a i nazwę zmieniło w 2013 na Muzeum Historyczne w Bielsku – Białej.

Co zobaczyć można? Jest część archeologiczna. Niewielka ale fajnie zaaranżowana. Są artefakty kultury łużyckiej i z czasów rzymskich aż po rekonstrukcje średniowieczne zamku. A potem część z czasów nowożytnych. Takie miejskie opowieści o cechach, rzemieślnikach, handlu, mieszczanach różnych zawodów, religii i narodowości. Świetnie to pokazuje cześć etnograficzno – wyznaniowa. Ubiory różnych grup społecznych miasta (niemiecki, śląski i laski) i w gablotach osobnych opowieści o sąsiadach, którzy różne święta celebrowali ale sąsiadami byli. Są więc naczynia liturgiczne katolików lub XVIII wieczne cyborium; jest protestancka Biblia z XVI wieku lub przywilej wyznaniowy; są piękne żydowskie besaminki i kubek kiduszowi lub cudnie haftowany czepek żydowskiej mężatki.  

 Osobna ścieżka tematyczna to ekspozycje poświęcone malarstwo w chronologicznym ujęciu. Ach i Salon Muzyczny. Piękny jest! Lustra, sztukaterie, pilastry, plafony… A wszystko bywa otulone dźwiękami muzyki… Och słuchałabym koncertu w tym salonie oj słuchała… !

Warmińsko-mazurskie – Reszel

Małe warmińskie miasto z wielką historią – Reszel. W połowie XIII wieku Krzyżacy podbili osadę Bartów – Resel i zbudowali tu strażnicę, którą niedługo potem Prusowie odbili. Po pięciu latach zamiana. Krzyżacy znowu są w Reszlu i wznieśli kolejną strażnicę plus kaplicę. Jakieś sto lat później na prawie chełmińskim lokowano miasto. Po bitwie pod Grunwaldem miasto stało się własnością Jagiełły ale na krótko. I tak cały czas zamianki. To jakaś tradycja tego miasta chyba bo zmieniają się właściciele jak na karuzeli, z której co chwilę ktoś spada i wdrapuje się na nią z powrotem.

Do zwiedzania – na początek zamek biskupów warmińskich. Wzniesiono go  w połowie XIV wieku (prace ukończone zostały w pierwszych latach XV wieku). Przy czym wygląda imponująco z zewnątrz… W środku, w piwnicach „wystawa” narzędzi tortów i jakiś tajemnych praktyk. Przy czym celowo w cudzysłowie napisałam wystawa, bo ze sztuką wystawienniczą niewiele to ma wspólnego… W miejscu dawnej kaplicy ewangelickiej – wystawa sztuki współczesnej – czyli dwa obrazy. No fakt imponujące bo to płótna Starowieyskiego „Pielgrzymka do Świętego Półkonia” i „Wielki polimorfizm”, w innej sali na zakładkę jest pokaz filmu o Reszlu chyba, dumnie reklamowany, że wyprodukowała go AI 😊   Cała reszta przerobiona na hotel. Choć… zamek zamieszkują też duchy! Najbardziej hałaśliwy jest ten Barbary Zdunk – ostatniej czarownicy spalonej na stosie (1807 r.). Była samotna matką. Wdała się w romans z młodszym mężczyzną, który ją niebawem rzucił. Ona w złości krzyknęła, że płomienie go pochłoną, a nie niedługo później w mieście wybuchł pożar… To wystarczyło by oskarżona o czary sama spłonęła na stosie. W lochach zamku podobno przetrzymywano wieki wcześniej  wiele osób oskarżonych o czary lub podpalenia – jakiś target ma ten zamek czy co?  Teraz duchy więzionych w bieli głównie gustując PR-owo przechadzają się po murach warowni. A podobno też gdzieś w pobliżu Krzyżacy zamurowali w ścianie Święty Graal by go Tatarzy nie wykradli…

Też z XIV wieku pochodzi kościół farny Apostołów Piotra i Pawła. Duży, trójnawowy, halowy kościół z pięknym gwieździstym sklepieniem. Kilkanaście lat temu odkryto w kościele XIV wieczną biblioteczkę! Tylko dwie takie w Polsce się zachowały. Podobno tajemy loch prowadził z kościoła do zamku. Gdy zostanie odkryty, pewnie nie jedną ciekawostkę lub zabytek nam odsłoni jeszcze… 😉 W mieście jest też dawny kościół augustianów, który potem został zamieniony na protestancki zbór a teraz pełni funkcję cerkwi. Z zabytków sakralnych warto wspomnieć też rezydencję archiprezbitera z XV wieku, dawny klasztor katarzynek, kolegium jezuickie i cmentarz żydowski.

Ze świeckich zabytków oprócz zamku (choć w sumie to zamek biskupie więc nie wiem jak do końca go sklasyfikować 😉 ) jest też klasycystyczny ratusz, ładny XVIII-wieczny spichlerz o konstrukcji reglowej, gotyckie mury i most.

Reszel jako pierwsze miasto w Polsce przystąpiło do sieci miast Cittaslow. To takie zrzeszenie międzynarodowe miast, które ma na celu oparcie się globalizacji i pielęgnowanie różnorodności tradycji, kultur, lokalnego środowiska i dziedzictwa. W sumie zacne i szczytne idee. Aż się musze tej organizacji bliżej przyjrzeć i wiedzę na jej temat pozyskać… 😊

Albania – Berat

Berat – niewielkie w sumie miasto w Albani, które zwiedzania oferuje na tydzień! Dwa szlaki religijne można wydzielić. Pierwszy – muzułmański: cztery meczety i dwie chanaki. Jednym z najstarszych w Albanii jest Meczet Królewski. Wzniesiony został pod koniec XV wieku. Był elementem (centralnym i najważniejszym) całego kompleksu, który stopniowo powstawał wokół, aż w głąb XVI wieku. W 1967 roku Albania ogłosiła się pierwszym na świecie ateistycznym państwem. Zaczęła się programowa dewastacja wszystkiego co religijne – i rodzaj religii nie miał tu najmniejszego znaczenia. Na szczęście zabytki przetrwały, między innymi ów meczet z ukrytymi w jego wnętrzu XVIII wiecznymi freskami. A propos freski. Kolejny meczet (XIX wieczny) – Meczet Kawalerów, ma je bardzo spektakularne. Dlaczego Kawalerów? Bo zbudowano go dla nieżonatych facetów którzy jako strażnicy sobie dorabiali. Garnizonowym meczetem był natomiast szesnastowieczny Meczet Biały – przy czym pozostały z niego jeno ruiny. Nieco lepiej zachował się ciut starszy Czerwony Meczet, a przynajmniej minaret jest i dumnie sterczy nad zrujnowaną bryłą meczetu. Są też dwa „muzułmańskie klasztory”. Chanaka Halveti był kiedyś siedzibą bektaszytów a chanuka Rufai – mistycznego bractwa Rifa.

Drugi szlak religijny jest prawosławny. Chyba najbardziej wartościowymi obiektami są XIV – wieczne: cerkiew Michała Archanioła oraz z tego samego czasu cerkiew Trójcy Świętej. Obydwie pięknie wkomonowane w pejzaż. Obydwie też nie bez ran, oparły się dewastacji jaką zaordynowała ateizacja kraju. Szesnastowieczna cerkiew Teodora posiada piękne wnętrze z fantastycznymi freskami. No i maleńka urocza (remontowana aktualnie chyba nadal) cerkiew Najświętszej Marii Panny z Blacherne. Jest na zamku Berat. Sam zamek jest XIII wieczny choć znaleźć bez trudu można i starsze elementy od IV wieku pne poczynając. Zupełnie nieźle się zachował a w jego wnętrzu zabudowania mieszkalne, cerkwie, meczety… W dawnej katedrze (też na terenie zamku) obecnie mieści się Muzeum Ikon.

Ze społeczności żydowskiej, która była w mieście liczna była, przetrwało zabytków jak na lekarstwo. Jedynie niewielkie Solomon Muzeum opowiada o tym trzecim w mieście szlaku religiojnym.  

Pesach – cztery kielichy wolności

Pesach – cztery kielichy wolności, Oglądaj na TVP VOD

Scenariusz i prowadzenie Lucyna Maria Rotter; reżyseria Tomasz Kamiński; zdjęcia Jeremi Grzywa, Wojciech Kursa, Kacper Solan, Sebastian Lewiński; dźwięk Maciej Fornal; montaż Jacek Galica; charakteryzacja Anna Szybalska; kierownik produkcji Jolanta Maria Tokarska, Daniel Wożbiński, redakcja Łukasz Leonkiewicz, Bożena Giemza; w programie wystąpili: Marta Bizoń, Eliezer Gurary, Esti Gurary, Konrad Mastyło, Yudith Neumann, Michał Zajda, Avraham Zoldan, Anna Ri, Andrzej Ri,  Haim Fikelshtain, Haim Israel, Hesti Zolger, Beni Cohen, Aron Shlomo Deitz, Joseh Haim Jomtow, Itamal Waifel, TVP2 2026

Jordania – Qasr al-Azraq [NOWY POST]

„Doktor nie puścił ale drzwi puściły….” Kochanowski mawiał 😊 Pewnie inaczej złożyłby strofy gdyby odwiedził Qasr al-Azraq w Jordanii! 😊 One są zrobione z dwu głazów!!! A ruszyć je w te lub we w te – z cudem graniczy! O trzaśnięciu drzwiami (choć to czasem miłe uczucie i podleczeniu nerwowości służy) – mowy niema!

Qasr al-Azraq (Błękitna Twierdza) to klasyczny zamek pustynny. Czy błękitny? Nie. Raczej ciemno szary. A to z powodu rozbudowy twierdzy za Ajjubidów, kiedy to do prac wykorzystano bazalt. Wchodzi się przez te granitowe drzwi (jak się je otworzyć uda 😉 ), przedsionek (na jednym z kamieni, zachowała się plansza do gry z czasów rzymskich), potem dziedziniec a na nim niewielki meczet z czasów Umajjadów. W narożnikach murów – wieże.

To było strategiczne miejsce! Woda tu była w oazie! A jak woda – to właściwie wszystko. Zwłaszcza, że wokół (tak mocno wokół bo kilkanaście tysięcy metrów kwadratowych) wody ani kropli. Twierdzę zbudowali prawdopodobnie rzymianie ale potem też kolejne kalifaty dokładały i w Bizancjum też wykorzystywano. Każdy coś tam dokładał. W sumie i tak nie było wyboru bo tylko tu ta woda – co już mamy ustalone. 😊 No i tak do XIII wieku mniej więcej.

A! W zamku – jako kwaterze głównej, przebywał jakiś czas i opisał go w swojej książce Lawrence z Arabii. Ten prawdziwy – nie filmowy. O drzwiach też napisał „Potrzeba było wielkiego wysiłku, by zacząć się huśtać, a na końcu zatrzasnął się z trzaskiem i hukiem, co sprawiło, że zachodnia ściana starego zamku zadrżała.” Hmmm… W takim razie brawo ja! Jednak je ruszyłam!😉

Kraków – 30 Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena

Jubileuszowy, bo 30 Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena bez fizycznej obecności Maestro Krzysztofa Pendereckiego i Pani Elżbiety Pendereckiej… Ale godnego kontynuatora i następcę Państwo Pendereccy zyskali w osobie wieloletniego współpracownika dr Andrzeja Gizy – obecnie prezesa zarządu i dyrektora generalnego festiwalu. Godnie uczcił jubileusz, zapraszając na festiwal samą śmietankę wśród najzacniejszych muzyków świata. A i program festiwalu różnorodnością kusi i nęci by w kolejnych wydarzeniach uczestniczyć. Główny nurt wydarzeń – w Warszawie. Ale koncerty i wydarzenia towarzyszące także w Krakowie, Lublinie, Gdańsku Katowicach czy Łodzi.

Trzy koncerty symfoniczne w Krakowie. W pierwszym dniu z typową dla siebie ekspresją, orkiestrę poprowadził Jean-Luc Tingaud. Przy fortepianach zasiedli pochodzący z Korei bracia Hyo Lee, Hyuk Lee, a w programie Haydn, Beethoven, Mozart…

Kolejny koncert poprowadził Jong-Jie Yin. Zupełnie inna dynamika. Niezauważalne niemal gesty, znaczące spojrzenie, delikatne skinienie głową wystarczały by koncertowo poprowadzić orkiestrę Sinfonietta Cracovia. Za to pianista Maxim Lando – to gejzer emocji i żywiołów! Jak on wykonał Bizeta na bis!!! WOW!!!

No i koncert na krakowski finał Za pulpitem dyrygenckim stanął i brawurowo orkiestrę poprowadził Dawid Runtz. No i Arabella Steinbacher – jedna z bardziej cenionych na świecie współczesnych skrzypaczek. Pięknie wyglądała i cudownie wykonała między innymi Brahmsa.

I po każdym koncercie brawa na stojąco! I brawami publiki wywoływane bisy! A to tylko wydarzenia z Krakowa… 😊 W sumie nie dziwię się jakoś wyjątkowo mocno, że Festiwal ma swoją ugruntowaną markę i uważany jest za jeden z bardziej znaczących festiwali muzyki klasycznej, który przyciąga nie tylko rzesze melomanów ale i samą śmietankę artystów z całego świata.

Zachodniopomorskie – Dobrzyca [NOWY POST]

Dobrzyc w Polsce kilka. Jedna na przykład w Zachodniopomorskim 😊 Wzmianki o tej wsi od XV wieku można datować, jest XIX wieczny kościół murowany, ot wioska jakich wiele. Ale… Jest tam też ogród. Ba! Ogród powiedzieć – to nic nie powiedzieć!!! 😉 Hortulus, bo o nim mowa założony został w 1992 roku według projektu  Piotra Bigońskiego. To właściwie kompleks. Na ponad 5 hektarach blisko 30 ogrodów – bo każda część to inny temat, forma, styl… Jest więc ogród japoński, angielski (te lubię!), francuski, ogród zmysłów, ptasi gaj, świątynia dumania itd. itd. W sumie podobno 6 tys. roślin, także takich, które srogie polskie zimy umiarkowanie lubią ale w Dobrzycy jakoś klimat im służy jednak. Jest też labirynt grabowy. Uwaga! Największy na świecie! Tuż obok 20 metrowa wieża w kształcie spirali DNA. W sumie mądrze! Jak ten labirynt taki potężny to lepiej z góry wypatrywać zagubionych 😉

Pięknie tu i kolorowo i pachnąco cały rok a i przez cały niemal rok zwiedzać ogród można (i się w nim zagubić…) A jak się ma szczęście lub celowo wybierze termin to Noc Kupały w ofercie (a zakątków tu moc by celebrować godnie!) albo Festiwal Jadalnych Kwiatów.

Lata temu tam byłam… Ale jakoś tak, zawsze wiosenną porą przypomina mi się hamak zawieszony pod jakimś uroczym drzewem i amorki, które towarzystwa mi dotrzymywały 😊

Konferencja naukowa „DZIWNA to jest RZECZ!”

ZAPRASZAMY na ogólnopolską konferencję naukową

DZIWNA to jest RZECZ!

10 kwietnia 2026, sala konferencyjna w Muzeum Azji i Pacyfiku

im. Andrzeja Wawrzyniaka w Warszawie

Organizatorzy: Instytut Nauk o Kulturze i Religii, Katedra Historii Kultury i Muzeologii, Wydziału Nauk Humanistycznych, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (dr hab. Małgorzata Wrześniak, prof. ucz.; dr Elżbieta Sadoch – sekretarz konferencji), Muzeum Azji i Pacyfiku im. Andrzeja Wawrzyniaka w Warszawie (mgr Karolina Krzywicka)

Komitet naukowy: dr hab. Małgorzata Wrześniak, prof. ucz.; ks. dr hab. Norbert Mojżyn, prof. ucz.; dr hab. Lucyna Maria Rotter, prof. ucz.; dr hab. Małgorzata Ewa Kowalczyk, prof. ucz.

9.00 inauguracja konferencji

I sesja: 9.15-10.00

dr hab. Zbigniew Władysław Solski (ASP we Wrocławiu), Efekt osobliwości

prof. dr hab. Anna Tarwacka (UKSW), Człowiek czy rzecz? Osoby jako pirackie łupy w czasach rzymskich

dr Julia Krauze (UKSW), Pierzaste osobliwości. Językowo-kulturowa symbolika ptaków w językach italskich

II sesja: 10.00-10.30

em. prof. dr hab. Barbara Milewska-Waźbińska, Osobliwe wzory i niezwykłe treści szesnastowiecznych kart do gry

dr hab. Małgorzata Ewa Kowalczyk, prof. ucz. (UWr), „Wódka na odmłodzenie lica baby starej”. Osobliwe praktyki przywracania młodości w czasach staropolskich

III sesja: 11.00-12.30

dr hab. Małgorzata Wrześniak, prof. ucz. (UKSW), Co za dużo to nie zdrowo? Czyli historia o modowych ekstrawagancjach tyleż użytecznych co utrudniających życie…

dr Ewa Wieruch-Jankowska, Bale i zabawy w Warszawie XIX wieku. Czy coś może nas zdziwić?

mgr Karolina Krzywicka (Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie), Nalin – kunsztowne obuwie w osmańskim hammamie

mgr Monika Paś (MNK), O dwóch kuriozach ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie

dr Mariola Folga-Piekutowska (Klub Miłośników Biżuterii), Mistyczne i kulturowe znaczenie jadeitowej kolekcji Hebera R. Bishopa

lek. Natalia Gałas (Klub Miłośników Biżuterii), Szylkret – tajemnica zamknięta w pancerzu

IV sesja: 13.00-14.00

dr Elżbieta Sadoch (UKSW), Manna św. Mikołaja – cudowny podarunek z sanktuarium w Bari

ks. dr Łukasz Żak (PUSC), Jabłko czy farelka? Ogrzewacze do rąk w średniowiecznej liturgii

ks. dr hab. Norbert Mojżyn, prof. ucz. (UKSW), Staroruskie amulety-gorgonejony (zmiejewiki): pochodzenie i znaczenie w kulturze chrześcijańskiej

dr hab. Lucyna Maria Rotter, prof. ucz. (UJPII), Uduchowione przedmioty. To co przydaje się w praktykach religijnych

V sesja: 14.00-14.30

dr hab. Tomasz Korpysz, prof. ucz. (UKSW), Bibliofilskie rara et curiosa. O „książkach faszerowanych” JWG

mgr Jolanta Białkowska (UKSW), Książki nie do czytania – czyli o książkowych inspiracjach w kulturze i sztuce

14.30 zakończenie obrad

14.45 zwiedzanie wystawy czasowej „Oblicza wody w kulturach Azji i Oceanii” w Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie – mgr Karolina Krzywicka, kustoszka MAiP

Kampusu Kobiet 2026

Już 25 marca 2026 roku w Powiatowym Kampusie Kultury przy ul. Piłsudskiego 105 w Wieliczce!

„Kampusu Kobiet 2026” ‼️

Też wezmę udział w panelu „Władza, służba, kultura, polityka publiczna – rodzaj żeński ? – kobiety w sferze publicznej” Ha!

Organizatorom dziękuję za zaproszenie link do rejestracji wstawiam, gdyby ktoś zawitać zapragnął.👉 REJESTRACJA

Wstęp wolny i wskazany!!!

A program przebogaty! 🤩🤩

9:30–10:00 – Rejestracja

10:00–10:20 – Rozpoczęcie wydarzenia

10:20–10:35 – Rozmowa z Joanną Brodzik

10:35–11:35 – Panel: Sztuka kobiecego przywództwa w biznesie

11:35–11:50 – Przerwa kawowa

11:50–12:50 – Panel: Władza, służba, kultura, polityka publiczna – rodzaj żeński ? – kobiety w sferze publicznej

Otwarcie panelu – śpiewająco: Marta Bizoń

12:50–13:10 – Rozmowa z psycholożką Anną Pylą-Mazur

13:10–13:50 – Wystąpienie Joanny Brodzik „Własnym głosem”

13:50–14:30 – Koncert Janusza Radka

14:30 – Lunch

fot. Dariusz Pawelec; fotorelacja Tomasz Adamek

« Older posts Newer posts »