Na początku XIX wieku założony został niedaleko Gabrova w Bułgarii, prawosławny Sokolski monastyr. Usytuowany został tuż obok jaskini sokoła – stąd zapewne nazwa. Podobno w tym miejscu, w czasach osmańskich młode dziewczęta popełniały samobójstwa, skacząc w przepaść. Wolały bowiem śmierć niż zaparcie się wiary przodków. Na dziedzińcu jest wiecznie bijące (podobno) źródło. Woda płynąca z ośmiu kraników ma mieć uzdrawiająca moc. Chroni też przed urokami (to taka klasyka – gatunku 
). Fontannę zaprojektował i wybudował w 1865 roku Kolyu Ficheto – słynny bułgarski rzeźbiarz tego okresu. Podobno zdobiące ją osiem sokołów to symbol i upamiętnienie ośmiu powstańców schwytanych nieopodal. Wewnątrz cerkwi cudowna polichromia (powstała w sześćdziesiątych latach XIX wieku) pełna symboli i odniesień semantycznych. Szkoda, że kategoryczny sprzeciw mniszek nie pozwolił zrobić zdjęć tym – przecież nie aż tak leciwym, malowidłom. Autorem ich był znany ikonopista Hristo Tsokev. W sumie ładnie tu i trochę piknikowo. Taki sympatyczne miejsce na zresetowanie się na chwilę.
Pojęcia nie mam… Może to tylko przypadek i ładna rzeźba wyszła i tyle… Ale faktem jest, że dość szybko smoczy 
miasto przeżywało chwile wzlotów i upadków – przy czym wzlotów było więcej. Od XII wieku zaczyna się bułgarska historia Tyrnowa. Przez kolejne wieki miasto zaznaczyło się na mapie Europy jako ważny punkt w życiu kulturowym, politycznym i religijnym. Od schyłku wieku XIV pozostając pod okupacją osmańską, nie zatraciło jednak swej bułgarskiej duszy. Bułgarskim stało się na powrót dopiero w XIX wieku. 
